دانشجویان ارشد مدیریت دانشگاه تهران

یک روز،

قبل از طلوع

خورشید پای پنجره ات می آید

از دور سر به گوش تو می آرد:

"بیدار شو، شکوفه ! زمستان رفت"

بیدار می شوی

و چشمهای قهوه ای ات سبز می شوند

·       مزمور بهار

بزرگا، گیتی آرا نقشبند روزگارا،

                                        ای بهار ژرف!

به دیگر روز و دیگر سال

تو می آیی و باران در رکابت مژده ی دیدار و بیداری

تو می آیی و همراهت شمیم و شرم شبگیران

و لبخند جوانه ها

که می رویند از تنواره ی پیران.

تو می آیی و در باران رگباران

صدای گام نرمانرم تو بر خاک

سپیداران عریان را

                       به اسفندارَمذ تبریک خواهد گفت

تو می خندی و در شرم شمیمت شب

بخور مجمری خواهد شدن در مقدم خورشید

نثاران رهت از باغ بیداران،

                                  شقایقها و عاشقها

چه غم کاین ارغوان تشنه را

                                  در رهگذار خود نخواهی دید؟

(برگرفته از کتاب شعر "از بودن و سرودن"- شفیعی کدکنی)

شعری از خسرو گلسرخی:

فریاد برکشید:

عید آمده‌ست، عید

هنگام پای‌کوبی و شادی‌ست زین نوید

روشن کنید شمع

بر خوان نمک نهید

قرآن و نان دهید

با سفره سبزه و گل و گلدان بیاورید.

گفتم: کفی ز خاک